Yandaki fotoğraf ekrana düştüğünde gözlerime inanamadım. Kaç yaşındaydı ki daha? Bana daha dün bırakmış gibi geliyordu futbolu. Google’ın cevabı fotoğraf ile benim algım arasında bir yerlerde oldu. 47 yaşındaymış Paul Gascoigne.
Gazza lakabıyla maruf başına buyruk bu adam, devrinin en iyi İngiliz futbolcusu olmasa da birçokları tarafından en yeteneklisi olarak kabul edilirdi. Ki bence de öyleydi. Ancak bu yazıda; Gazza’nın ne gollerindeki üstün becerisinden, ne İtalya’da oynarken spikerin maç sonunda uzattığı mikrofona geğirmesindeki tuhaflığından, ne de bir maçta hakemin düşürdüğü kırmızı kartı çaktırmadan alıp hakeme çakmasındaki haylaz hesapsızlığından bahsedeceğim. Soyunma odasında takım arkadaşının çoraplarının içine mecazen değil gerçekten sıçmasındaki manyaklığına ise hiç girmeyeceğim !
Gazza üzerinden hafiften değinmek istediğim konu alkolizmi de kapsayan bağımlılık. Bağlılık ile karıştırılmaya meyyal bağımlılık…
‘Gazza…My Story’ kitabını İngilizcemi geliştirmek için 2006’da almıştım. Serde maymun iştahlılık olduğundan Maradona’nın biyografisini görüp bunu yarılamadan bırakmıştım. Fakat sert geçen çocukluğunu okumuş bulunmuştum. Yokluk, yoksulluk… Hem manen, hem maddeten…
‘Çocukluğuna inmek lazım senin’ klişe bir geyik olsa da genellikle doğrudur. Donmamış beton misali bu dönemde alınan her darbe kalıcı iz bırakır insanda. Öyle olmuş Gazza’da da. Sıra dışı yeteneğine karşın ne futbola tutunabilmiş, ne eşiyle tutturabilmiş. Büyümüş ancak gelişmemiş. Erken yaşlarda ailesi tarafından temel gereksinimleri karşılanmayan çocukların lanetli kaderine ortak olmuş, tutkunluk geliştirmiş. Maddesi olan bir tutkunluk; Alkol. Babasını sallamayan adam, kızılderili atanın ‘her şey zehirdir; mühim olan dozdur’ sözüne mi takılacak ? Vurmuş dibine ve vurmak üzere artık dibe…
Yeşilçam filmlerindeki mutlu sonların ruhumuzu sağaltıcı etkisi yadsınamaz olsa da hayatla örtüşmez çoğunlukla. Çok isterim yanılmayı ama gidiyor gibi Gazza… Beş yıl evvel medyaya düşen, sabahın köründe barın açılmasını beklerkenki halinden daha can sıkıcı durumda… Biri el uzatsa keşke, Gazza da tutsa. O iradeyi bu yaştan sonra geliştiremez dese de aklım, şu golü atmış adamdan ümit mi kesilir diyor romantik yanım..
İyi seyirler..
