Daralıyorsun,
İç sıkıntına mide kazıntısı eşlik ediyor.
Birini arıyorsun telefonla
Ne anlatacağını bilmesen de umutla
Biraz açılma belki de onaylanma telaşıyla
Hiç de beğenmezsin halbuki muhakemesini
Beğeni, sevginin ön koşulu değil neyse ki
Kaldı ki sevmemek elde mi?
Bulanık zihinli, duru kalpli şapşiği
Okuduğu bir kitaptan bahsediyor üstün körü
‘Hadi başka kapıya’ der gibi olmasa da sesi
Canına değmiyor nefesi
Açılan telefonda yitirirken açılma niyetini
İyice daraldın bak şimdi.
Su şırıltısı çalınıyor sonra kulağına
Ferahlık ümidiyle bakınsan da süs havuzuna, ah ne fayda!
Madem ki yargılama kapanına kısılmışsın, hiç kusura bakma
Tebessüm etmeyen ruhlar sırıtıyor olabilir civarda
Yine de gerek var mı kulp takmaya kaç yıllık dostlara?
Günün birinde fark edeceksin nasılsa
Dışarda değil içerde kopuyor vaveyla!
30 Eylül 2019 / İstanbul
